Nederland is een land vol vreemde tegenstrijdigheden. Een
voorbeeld. Milieubewust handelen wordt in Nederland fanatiek aangeprezen. In 13
Brabantse gemeenten werd daarom heel enthousiast afval gescheiden. Maar ja,
daardoor was er te weinig restafval overblijft om de afspraken met een
afvalverwerkingsbedrijf na te kunnen komen. Gevolg: een boete van 2,8 miljoen euro.
Duur grapje, dat afval scheiden. Kan je maar beter gewoon alles bij elkaar
kieperen in de grijze kliko.
Ander voorbeeld. Het huidige kabinet-Rutte pleit hartstochtelijk voor een ‘participatiesamenleving’: voor elkaar zorgen. Dat kan bijvoorbeeld door zelf de zorg voor je bejaarde ouders op je te nemen, in plaats van ze weg te stoppen in (onbetaalbaar wordende) verzorgingstehuizen. Maar als je dan wil ‘participeren’ door je ouders in huis te nemen, loop je het risico hier financieel voor gestraft te worden. Ouderen worden dan namelijk gekort op hun AOW-uitkering én als hun kinderen een laag inkomen hebben, verliezen die allerlei toeslagen. Als je dus geen dubbel salaris thuis hebt kan je oma beter maar beter opbergen in een zo goedkoop mogelijk tehuis. Tja, zo maak je mantelzorg wel erg onaantrekkelijk.
Nederland is een land van protest. Ook in mei wordt er druk geprotesteerd en gestaakt. Op 2 mei verzamelen honderden betogers zich in Rotterdam om te protesteren tegen de vrijlating van Volkert van der Graaf. De moordenaar van Pim Fortuyn heeft op een paar dagen na tweederde van zijn 18 jaar celstraf uitgezeten en komt op vrije voeten. Uiteraard wordt zijn verblijfplaats geheim gehouden, uit angst voor vergeldingsacties tegen de man die volgens veel Fortuynisten wel heel makkelijk weg is gekomen met een politieke moord. Ter geruststelling van de Fortuynisten: zo makkelijk komt Volkert er echt niet van af hoor. Hij krijgt een enkelbandje, moet zich wekelijks melden en mag in een aantal plaatsen niet meer komen. Dat zal hem leren.
Een ander protest. Aan het eind van de maand komt er na 5 weken een eind aan de staking van het schoonmaakpersoneel bij de NS. Meer dan een maand lang was reizen met de trein nóg onaantrekkelijk dan gebruikelijk. Treinen zijn zó vies, dat de veiligheid van de reizigers in het geding komt. De NS neemt noodmaatregelen, zet af en toe kantoorpersoneel in om zelf de treinen schoon te maken en huurt externe schoonmaakbedrijven in, dit dan weer tot woede van de FNV. De Nederlandse reiziger helpt de stakers ook een handje, door zo min mogelijk zelf zijn afval op te ruimen. Hollandse solidariteit. Maar gelukkig zijn de treinen nu weer schoon en opgeruimd.
Nederland is een internationaal land. Ons kleine landje werd groot dankzij de internationale handelen is altijd afhankelijk van en gebaat geweest bij samenwerking met andere Europese landen. Maar nu zijn veel Nederlanders Europa zat. Dat wil PVV-leider Geert Wilders ons ieder geval doen geloven. In de aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement ontketent hij een heftige anti-Europa-campagne. Geen middel schuwt Wilders: hij knipt een ster uit de Europese vlag en hij roept zelfs de door hem verafschuwde Marokkanen op om in hun eigen belang toch vooral op de PVV te stemmen (huh??). Er komt een politieke revolutie in Europa, zo verwacht hij. Anti-Europapartijen zullen zegevieren. In andere landen is dat inderdaad het geval, maar Wilders zelf lijdt een gevoelige nederlaag. De gehoopte zege blijft uit, de PVV levert zelfs een zetel in. Volgens Wilders komt dit doordat 65% van de PVV-aanhang thuis is gebleven. Europa kan ze blijkbaar minder schelen dan hij dacht..
D66 en CDA zijn de grote winnaars: D66 (altijd pro-Europa) krijgt voor het eerst in de geschiedenis de meeste stemmen bij een verkiezing, het CDA krijgt dankzij slimme lijstverbindingen echter de meeste zetels. Een overtuigende keus voor Europa, zo vindt D66-kopstuk Pechtold. Met slechts 15,4% van alle stemmen voor D66 en een totale opkomst van maar 37,4% lijkt het woord ‘overtuigend’ toch niet echt van toepassing. Maar de EU zullen we voorlopig in ieder geval niet verlaten.
Nederland is een multicultureel land. Of dat positief of negatief is, daarover verschillen de meningen. Van oudsher hebben we in ons land echter vele ontheemde bevolkingsgroepen opgenomen. Soms met succes, soms ook niet. Deze maand zit staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven met zijn handen in het (ontbrekende) haar. Er is volgens hem namelijk sprake van een alarmerende situatie, nu er wel duizend asielzoekers per week ons land binnen komen (normaal zijn het er 1000 per maand). Het zou met name gaan om georganiseerde mensensmokkel vanuit Eritrea en vluchtelingen uit het door oorlog geplaagde Syrië. Nou blijkt 1000 per week niet helemaal te kloppen, maar daadwerkelijk ontstaat er een groot te kort aan opvangplaatsen door de toenemende instroom. Er zijn al drie nieuwe opvangcentra geopend en binnenkort volgen er nog twee, maar is dat voldoende? Hoe moet Teeven dit probleem nu verder aanpakken? Toch maar luisteren naar Wilders en de grenzen sluiten? Of provincie Groningen volproppen met asielzoekers (daar wil toch verder niemand meer wonen)?.
Maar niet alleen de instroom levert de staatssecretaris hoofdbrekers op, ook met de uitstroom van uitgeprocedeerde asielzoekers wil het maar niet vlotten. Teeven wil een strikt beleid uitvoeren met betrekking tot de nieuwe kinderpardonwet. Maar conform het Hollandse poldermodel wordt van alle kanten druk uitgeoefend om toch vooral de regels soepel en ruimhartig te hanteren. Driekwart van de burgemeesters zet zijn handtekening onder een petitie die oproept tot een ruimere interpretatie van de regels. Teeven staat dus onder hoge druk om zijn principes te verloochenen..
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is voor de arme staatssecretaris wordt hij ook nog eens op de vingers getikt door een Duitse rechter. Die vindt het Nederlandse asielzoekersbeleid niet humaan genoeg. Asielzoekers kunnen volgens de Duitse rechter in ons land niet in hun basale levensbehoeften voorzien. Hoewel de staatssecretaris ook in de kamer kritiek krijgt op de humaniteit van zijn beleid, wordt hij nog niet de Kamer uitgezet. Voorlopig krijgt hij pardon.
Nederland is een christelijk land. Maar dat wordt soms een beetje overdreven. Een voorbeeldje: de zondagsrust, altijd een leuk discussiepunt. Niemand heeft er echt problemen mee dat de allereerste Koningsdag niet op Koningsdag zelf werd gevierd, maar een dag eerder op zaterdag. De traditionele Dodenherdenking op zondag 4 mei leidt echter tot meer controverse. In enkele streng christelijke gemeenten wordt de Dodenherdenking namelijk op zaterdagavond 3 mei al gehouden. Die gemeenten zijn bang dat anders veel gelovigen op zondag af zullen haken. Respectloos, zo vinden veteranenverenigingen. Maar dat het verplaatsen van Dodenherdenking echter geen overbodige luxe is, bewijst een kerk in Veenendaal: het kerkpubliek verlaat op zondag om 20:00 nogal luidruchtig de kerk en verstoort daarmee de twee minuten stilte in de wijk. Het regent klachten van omwonenden bij de kerk, die publieke excuses moet maken..
Nog een voorbeeld. In Barneveld verdwijnen de gewilde WK-juichpakken van de tegenwoordig ongekend populaire tv-stylist Roy Donders uit de schappen van de Jumbo. Oorzaak: het woord ‘donders’ wordt geassocieerd met de duivel. De leus “We geven ze op hun Donders” ter promotie van de spaaractie viel dus niet in goede aarde bij de gelovige klanten van de supermarkt. Schrale troost: de oranje pakken waren al vrijwel op. En Roy kan het geen donder schelen, die loopt toch wel binnen. Maar Barneveld wel voor even het mikpunt van spot.
Tja, Nederland. Als je al dit soort nieuws hoort of leest vraag je je wel eens af hoe het nog mogelijk is om nog trots te zijn op je landje. Maar gelukkig zijn er dan Ilse en Waylon (oftewel The Common Linnets) die ons Oranjegevoel weer even aanwakkerden door op het Songfestival een ongekende tweede plaats te halen. Even is het weer mooi om Hollander te zijn. Al verloren ‘we’ dan van een vrouw met baard…
Ander voorbeeld. Het huidige kabinet-Rutte pleit hartstochtelijk voor een ‘participatiesamenleving’: voor elkaar zorgen. Dat kan bijvoorbeeld door zelf de zorg voor je bejaarde ouders op je te nemen, in plaats van ze weg te stoppen in (onbetaalbaar wordende) verzorgingstehuizen. Maar als je dan wil ‘participeren’ door je ouders in huis te nemen, loop je het risico hier financieel voor gestraft te worden. Ouderen worden dan namelijk gekort op hun AOW-uitkering én als hun kinderen een laag inkomen hebben, verliezen die allerlei toeslagen. Als je dus geen dubbel salaris thuis hebt kan je oma beter maar beter opbergen in een zo goedkoop mogelijk tehuis. Tja, zo maak je mantelzorg wel erg onaantrekkelijk.
Nederland is een land van protest. Ook in mei wordt er druk geprotesteerd en gestaakt. Op 2 mei verzamelen honderden betogers zich in Rotterdam om te protesteren tegen de vrijlating van Volkert van der Graaf. De moordenaar van Pim Fortuyn heeft op een paar dagen na tweederde van zijn 18 jaar celstraf uitgezeten en komt op vrije voeten. Uiteraard wordt zijn verblijfplaats geheim gehouden, uit angst voor vergeldingsacties tegen de man die volgens veel Fortuynisten wel heel makkelijk weg is gekomen met een politieke moord. Ter geruststelling van de Fortuynisten: zo makkelijk komt Volkert er echt niet van af hoor. Hij krijgt een enkelbandje, moet zich wekelijks melden en mag in een aantal plaatsen niet meer komen. Dat zal hem leren.
Een ander protest. Aan het eind van de maand komt er na 5 weken een eind aan de staking van het schoonmaakpersoneel bij de NS. Meer dan een maand lang was reizen met de trein nóg onaantrekkelijk dan gebruikelijk. Treinen zijn zó vies, dat de veiligheid van de reizigers in het geding komt. De NS neemt noodmaatregelen, zet af en toe kantoorpersoneel in om zelf de treinen schoon te maken en huurt externe schoonmaakbedrijven in, dit dan weer tot woede van de FNV. De Nederlandse reiziger helpt de stakers ook een handje, door zo min mogelijk zelf zijn afval op te ruimen. Hollandse solidariteit. Maar gelukkig zijn de treinen nu weer schoon en opgeruimd.
Nederland is een internationaal land. Ons kleine landje werd groot dankzij de internationale handelen is altijd afhankelijk van en gebaat geweest bij samenwerking met andere Europese landen. Maar nu zijn veel Nederlanders Europa zat. Dat wil PVV-leider Geert Wilders ons ieder geval doen geloven. In de aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement ontketent hij een heftige anti-Europa-campagne. Geen middel schuwt Wilders: hij knipt een ster uit de Europese vlag en hij roept zelfs de door hem verafschuwde Marokkanen op om in hun eigen belang toch vooral op de PVV te stemmen (huh??). Er komt een politieke revolutie in Europa, zo verwacht hij. Anti-Europapartijen zullen zegevieren. In andere landen is dat inderdaad het geval, maar Wilders zelf lijdt een gevoelige nederlaag. De gehoopte zege blijft uit, de PVV levert zelfs een zetel in. Volgens Wilders komt dit doordat 65% van de PVV-aanhang thuis is gebleven. Europa kan ze blijkbaar minder schelen dan hij dacht..
D66 en CDA zijn de grote winnaars: D66 (altijd pro-Europa) krijgt voor het eerst in de geschiedenis de meeste stemmen bij een verkiezing, het CDA krijgt dankzij slimme lijstverbindingen echter de meeste zetels. Een overtuigende keus voor Europa, zo vindt D66-kopstuk Pechtold. Met slechts 15,4% van alle stemmen voor D66 en een totale opkomst van maar 37,4% lijkt het woord ‘overtuigend’ toch niet echt van toepassing. Maar de EU zullen we voorlopig in ieder geval niet verlaten.
Nederland is een multicultureel land. Of dat positief of negatief is, daarover verschillen de meningen. Van oudsher hebben we in ons land echter vele ontheemde bevolkingsgroepen opgenomen. Soms met succes, soms ook niet. Deze maand zit staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven met zijn handen in het (ontbrekende) haar. Er is volgens hem namelijk sprake van een alarmerende situatie, nu er wel duizend asielzoekers per week ons land binnen komen (normaal zijn het er 1000 per maand). Het zou met name gaan om georganiseerde mensensmokkel vanuit Eritrea en vluchtelingen uit het door oorlog geplaagde Syrië. Nou blijkt 1000 per week niet helemaal te kloppen, maar daadwerkelijk ontstaat er een groot te kort aan opvangplaatsen door de toenemende instroom. Er zijn al drie nieuwe opvangcentra geopend en binnenkort volgen er nog twee, maar is dat voldoende? Hoe moet Teeven dit probleem nu verder aanpakken? Toch maar luisteren naar Wilders en de grenzen sluiten? Of provincie Groningen volproppen met asielzoekers (daar wil toch verder niemand meer wonen)?.
Maar niet alleen de instroom levert de staatssecretaris hoofdbrekers op, ook met de uitstroom van uitgeprocedeerde asielzoekers wil het maar niet vlotten. Teeven wil een strikt beleid uitvoeren met betrekking tot de nieuwe kinderpardonwet. Maar conform het Hollandse poldermodel wordt van alle kanten druk uitgeoefend om toch vooral de regels soepel en ruimhartig te hanteren. Driekwart van de burgemeesters zet zijn handtekening onder een petitie die oproept tot een ruimere interpretatie van de regels. Teeven staat dus onder hoge druk om zijn principes te verloochenen..
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is voor de arme staatssecretaris wordt hij ook nog eens op de vingers getikt door een Duitse rechter. Die vindt het Nederlandse asielzoekersbeleid niet humaan genoeg. Asielzoekers kunnen volgens de Duitse rechter in ons land niet in hun basale levensbehoeften voorzien. Hoewel de staatssecretaris ook in de kamer kritiek krijgt op de humaniteit van zijn beleid, wordt hij nog niet de Kamer uitgezet. Voorlopig krijgt hij pardon.
Nederland is een christelijk land. Maar dat wordt soms een beetje overdreven. Een voorbeeldje: de zondagsrust, altijd een leuk discussiepunt. Niemand heeft er echt problemen mee dat de allereerste Koningsdag niet op Koningsdag zelf werd gevierd, maar een dag eerder op zaterdag. De traditionele Dodenherdenking op zondag 4 mei leidt echter tot meer controverse. In enkele streng christelijke gemeenten wordt de Dodenherdenking namelijk op zaterdagavond 3 mei al gehouden. Die gemeenten zijn bang dat anders veel gelovigen op zondag af zullen haken. Respectloos, zo vinden veteranenverenigingen. Maar dat het verplaatsen van Dodenherdenking echter geen overbodige luxe is, bewijst een kerk in Veenendaal: het kerkpubliek verlaat op zondag om 20:00 nogal luidruchtig de kerk en verstoort daarmee de twee minuten stilte in de wijk. Het regent klachten van omwonenden bij de kerk, die publieke excuses moet maken..
Nog een voorbeeld. In Barneveld verdwijnen de gewilde WK-juichpakken van de tegenwoordig ongekend populaire tv-stylist Roy Donders uit de schappen van de Jumbo. Oorzaak: het woord ‘donders’ wordt geassocieerd met de duivel. De leus “We geven ze op hun Donders” ter promotie van de spaaractie viel dus niet in goede aarde bij de gelovige klanten van de supermarkt. Schrale troost: de oranje pakken waren al vrijwel op. En Roy kan het geen donder schelen, die loopt toch wel binnen. Maar Barneveld wel voor even het mikpunt van spot.
Tja, Nederland. Als je al dit soort nieuws hoort of leest vraag je je wel eens af hoe het nog mogelijk is om nog trots te zijn op je landje. Maar gelukkig zijn er dan Ilse en Waylon (oftewel The Common Linnets) die ons Oranjegevoel weer even aanwakkerden door op het Songfestival een ongekende tweede plaats te halen. Even is het weer mooi om Hollander te zijn. Al verloren ‘we’ dan van een vrouw met baard…
