FEBRUARI 2014

Heel schaatsminnend Nederland zit twee weken lang ’s middags gekluisterd aan de buis. Ze zijn deze winter niet verwend, de schaatsliefhebbers: in eigen land hebben ze het moeten doen met slechts af en toe een laf nachtvorstje en was natuurijs slechts met een loep te vinden. De Friese rayonhoofden schitterden dit jaar door afwezigheid. De ijspret moet dit jaar dan ook vanuit het verre Sotsji komen, waar de Olympische Winterspelen op het programma staan. De Hollandse schaatselite stelt ons niet teleur: een ware medailleregen overspoelt het Holland Heineken House. Nederland behaalt een recordaantal medailles (24 stuks: 8x goud, 7x zilver, 9x brons), allen behaald door schaatsers. Al zal die ene shorttracker die brons haalde misschien niet tot die categorie willen worden gerekend. Op vrijwel elke afstand kleurt het podium een beetje oranje. Het is op de meeste dagen niet eens de vraag óf Nederland een medaille gaat halen, maar vooral hóeveel en welke kleur. Noorse en Russische topschaatsers trekken zich terug van wedstrijden, omdat ze denken toch geen kans te hebben (volgens eigen zeggen om zich op een andere afstand te kunnen focussen, maar dat heeft niet veel geholpen). Heel even houdt iedereen in Nederland van schaatsen en krijgt ons nationale ego een flinke boost. Wie heeft er niet genoten van het drama van Koen Verweij, die op een duizendste seconde het goud misliep (probeer maar eens iets in een duizendste seconde te doen, de kans is groot dat dat je niet gaat lukken)? Of van de heroïsche strijd op de 10 km tussen Jorrit Bergsma en Kramer, die Bergsma won (maar, zo zei Kramer na afloop heel sportief, hij had last van z’n rug dus vandaar dat hij alleen een geweldige tijd reed in plaats van een supertijd)? Of van schaatscoach Anema, die voor wat smeuïge televisie zorgde door niet alleen schaatsicoon Sven Kramer af te serveren, maar ook en passant nog even een Amerikaanse talkshowhost (en eigenlijk de hele Amerikaanse sportcultuur) er verbaal van langs gaf (“you’ve got zero medals, man!”) ?

Kortom: onvergetelijke sportweken. Sportief gezien is 2014 nu al geslaagd. Nu maar hopen dat het IOC het schaatsen in 2018 niet van de Olympische kalender afhaalt omdat alleen de Nederlanders hiermee kunnen scoren… Korfbal is immers ook niet welkom op de OS.

De maand februari draait niet alleen om de Olympische Spelen, maar zeker ook om Benno L.

Leiden is in last. De Leidse Burgemeester Lenferink wordt een nationale beroemdheid wanneer bekend wordt dat hij zedendelinquent Benno L. toestemming heeft gegeven om in zijn stad te komen wonen (dat deed Benno overigens stiekem al een tijdje). De burgemeester had dit eigenlijk geheim willen houden, maar het NRC klapte uit de school. Daar betuigden ze later spijt van, maar toen was het mediacircus al op gang gekomen.

Zwemleraar Benno L. werd in 2011 tot zes jaar cel veroordeeld wegens jarenlange ontucht met tientallen minderjarige gehandicapte meisjes. Nu hij volgens het Nederlands recht een groot genoeg gedeelte van zijn straf heeft uitgezeten mag hij, weliswaar met enkelband, terug de maatschappij in. En in Leiden is hij dus welkom. De Leidenaren zelf zijn aanzienlijk minder enthousiast over dit plan. Protesten en opstootjes bij het huis van Benno zijn het gevolg en de Facebook-pagina ‘Benno L. moet weg uit Leiden’ wordt overspoeld met likes. De hele affaire is koren op de molen van de zogenaamde ‘pedojagers’, die een ideale kans zien om hun activiteiten weer even goed onder de aandacht te brengen.
Burgemeester Lenferink moet flink aan de bak om de omwonenden te overtuigen dat Benno L. echt geen gevaar is voor de kinderen in de buurt. Voor de zekerheid kondigt hij wel een samenscholingsverbod af in de wijk waar Benno zijn toevlucht heeft gezocht. De ene na de andere burgemeester bemoeit zich ermee in een poging om een veilig plekje voor de pedofiel te vinden. Arme Benno, heeft hij zijn tijd uitgezeten, blijkt hij niet met open armen ontvangen te worden door het Nederlandse volk. Overigens was Benno al  in 2013 vrijgelaten, maar hield hij zich niet netjes aan de regels van de reclassering, waardoor hij weer een paar maanden langer de bak in mocht. Maar dat terzijde. Uiteindelijk mag Benno toch in Leiden blijven, maar blijft het gemor nog wel even doorgaan.

Hoe kom je als 81-jarige voormalig vice-premier weer even in het middelpunt van de belangstelling te staan? Oud-minister en D66-icoon Els Borst was waarschijnlijk liever op een andere manier in het nieuws gekomen, maar haalde de headlines doordat ze het dodelijk slachtoffer werd van een nog altijd onopgelost misdrijf. Op 10 februari werd Els Borst onder verdachte omstandigheden dood aangetroffen bij haar woning in Bilthoven. De zaak haalt zelfs Opsporing Verzocht, zonder dat er een doorbraak komt in de zaak.

Politiek Den Haag verdringt zich om de afschuw te uiten en een eerbetoon te brengen aan de vrouw wiens naam onlosmakelijk verbonden is met de euthanasiewet, de donorverklaring, het verkoopverbod van tabak onder de 16 jaar, de leeftijdscontrole bij alcoholverkoop en de invoering van de basisverzekering.  Ze heeft haar plekje in de geschiedenisboeken in ieder geval verdiend. Bij leven en nu dus ook bij dood.

Februari is sowieso de maand van de misdaad. Want behalve uitspraken in enkele geruchtmakende zaken (oud-neuroloog Jansen-Steur draait de bak in vanwege het stellen van verkeerde diagnoses, kickbokser Badr Hari wordt veroordeeld tot 1,5 jaar cel omdat hij een “spoor van geweld had getrokken in het Amsterdamse uitgaansleven” en ook de examenfraudeurs van de Rotterdamse middelbare school Ibn Ghaldoun krijgen hun straf te horen) wordt Nederland opgeschrikt door de nieuwe ‘Bonnie & Clyde’. Alleen dan wat minder romantisch. De zoektocht naar het voortvluchtige duo Antonio P. en Enise B. wordt door veel Nederlanders met angst en beven in de gaten gehouden. Dit vuurwapengevaarlijke duo trekt in februari met de auto door het land en laat daarbij een spoor van gewelddadige overvallen, zware mishandelingen en gijzelingen na. Opsporing Verzocht en een niet aflatende stroom van politieberichten moeten ertoe bijdragen dat deze twee criminelen werden gelokaliseerd. En het werkt. Op 26 februari komt er een eind aan de klopjacht en worden ze in een hotel in het Duitse Schwerte opgepakt. Niet echt een heroïsche afloop (de échte Bonnie & Clyde werden in een hinderlaag gelokt en doodgeschoten), al zullen de filmrechten vast al verkocht zijn.